Sabana tamanuang Pakiah, duduak di lapau simpang. Takana deknyo rirayo 3 taun lalu, sabana sensa nyo ilia mudiak. Naik dari rumah ka rumah. Kini, jan disabuik, tasaok pintu urang. Bantuak ndak pandai babaso basi. Pakiah sadiah, wabah corona lah jadi paga. Urang takuik sakik. Nan ndak takuik banyak juo.
” Buruak Manuang Kiah?” Gindo mancubo bakucikak.
Kencong se galak Pakiah.
” Sabana marisau ari rayo ko ndak Kiah?” Manyolang kapalo arak, Yuang Pasa.
Nan Pakiah masih aniang.
” Taibo ati wak sabanahe kini mah, urang rantau tak bi pulang,” kecek Malano dari suduik.
” Awak yo taibo lo, biasoe lai banyak THR kini ais sadoalahe,” Tembang sato pulo.
” Ko nan surang ko tehaer se pangana-e lah co iko nagari,” kato Tuak Bilang nan sajak tadi aniang sen.
” Waang Tembang, bagadang ati se,” tambah Gindo.
“Jan salah samek mamak-mamak lai, THR tu kan ado ekonomi iduik, kini sagala tasakek, manggarik se ndak bisa, baa wakden ka babini kalau mode ko nagari,” jawek Tembang.
Pakiah nan tadi tamanuang, tasambuah galaknyo.
“Yo bajaso ang sato mangecek Tembang, badak jantan lah tasambua galaknyo,” kecek Malano.
Pudin, parantau dari Rengat, nan bisa pulang tangah malam buto, nan kini duduak di lapau simpang, sanang atie. Raso lapau lah lamo ilang deknyo. Kini basobok baliak.
” Sanang ati den duduak di lapau ko,” kecek Pudin
” Din baa kondisi di rantau?” Batanyo Pakiah
Pakiah kalau ndak galak, bawibawa bana. Kalau galaknyo sato lo urang galak.
” Alhamdulillah Mak Pakiah, galeh lai baketek-ketek,” jawek Pudin.
” Apo galeh Din?”
“Kini barang mudo, Mak”
Pakiah mulai mengecek. Urang siak nan suko bagurau ko, tahanyak bara ari ko, sabab corona mambuek urang banyak takuik ka musajik. Pemerintah malarang pulo kalau daerahnyo babahayo. Corona ko capek manularnyo.
” Lai koyun?” Batanyo Pasa.
” Yo nan namo barang mudo, Mak, rasaki harimau. Kadang dapek untuang gadang bana, kutiko lain balambin.”
” Namoe se manggaleh,” kecek Gindo.
” Kawan-kawan wak sinan baa? Pudin dek lai bisa Pudin pulang?”
” Yo Mak Malano, awak akai sajo nye, lah tarogak bona wak pulang, amak lah tambah gaek juo. Kawan-kawan ado nan lai barasaki, banyak nan indak, baa ka pulang, duo palang pintu ko, corona ko piti nan tak ado.”
Dek Pudin perantau nan bisa pulang, dek lai dakek, jadi bintanglah nak rang tu di lapau simpang
Maota jo Pudin agak rianglah hari Pakiah kini. Pakiah mamasan sagaleh kopi, alah taragak liau. Saisi lapau ko hanyo Pakiah, bisuak nan ka puaso anam. (Malin Kapalo Koto)
















