Kamari pentang Yuang Pasa kini. Pai ampok pulang aban, podo sae. Sagalo tak balabiah, senjang sae.
“Kamari dielo kamari sayuik kas negara rumah tangga den ko,” kato Pasa manyiringai bantuak urang taimpok durian mudo.
“Ha ha ha nasib jurangan lado, ari ujan, tuduang tak ado. Unduang-unduang babaok ari lindok, ha ha makoe sumbayanglah lai nye den mah,” kecek Bujang Rantau.

“Iyo, bangkang bana baa rasaki ndak jauah nye den,” kato Wan Tengka mangompori.
“Kalian jan salah-salah lai, khatam Quran den sari mah, kalian lai lalu kaji surang-surang?” Kato Pasa.
“Iko soal rasaki manga lo ka khatam Quran lo pai e?” Solang Kuriak Batuang
“Tapi tadi deyen batuduah indak sumbayang, emteki wak di lapau ko amuah den mah,” kecek Pasa.
“Oke oke Pasa hebat ngaji, tapi baa soal pai ampok pulang aban tu, lai sabanahe tu?” kato Malano
“Sabanahe mah, barang nan kadibali sagalo maha lo,” jawek Pasa.
“Tapi yo tu mah, racun lado se maha, harago naik tiok taun, alun lai kalau lah panen wak lado ko murah sakali, ndak sensa wak denyo tu,” kato Pakiah.
“Lai tau Pakiah mah,” jawek Pasa.
“Den raso ndak bisa wak bagantuang ka pemerintah se lai doh, gilo korupsi se nan rakyaik tak nyo urus,” kato Pasa
“Hep lain lo Pasa kini, salamo ko mambela pemerintah sen, baa lo tu?” Kato Bilang.
” Jan asa malambai se Bilang, fitanah namoe tu, bilo tu den membela pemerintah?”
” Kaba dapek dek den,” kato Bilang.
“Tu nan hoak tu lai jalai, basangketo urang dek hoak tu, Bilang sato-sato lo.”
Pasa memang agak tamanuang sudah rayo ko, sabanyak piti sabanyak tu lo lanjo-e. Abis lindang piti e dek hari rayo ko.
“Lindang, abis puro den, tuan-tuan dek lai mah,” kato Pasa.
Bitulah sapagi tadi, curito tantang piti nan sarik, harago barang-barang nan tinggi.(malin kapalo koto)
















